Bitwa o literaturę. Obłęd 44.

prowadzenie: Łukasz Drewniak goście: Paweł Łysak, Piotr Zychowicz

Ładuję ...

Zapis z dnia: 30 września 2014 godz: 18:00:00

Powstanie warszawskie w literaturze, filmie, teatrze. Obrazoburstwo czy tworzenie nowego mitu?

Paweł Łysak – reżyser teatralny i radiowy. Dyrektor Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Od września 2014 dyrektor Teatru Powszechnego w Warszawie. W 1998 r. wraz z Pawłem Wodzińskim założył „towarzystwo teatralne”, a w latach 2000-2003 wspólnie kierowali Teatrem Polskim w Poznaniu. Od 2005 wiceprezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów COMET. W 2010 roku kurator projektu Bydgoskiego w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Od 2011 roku Koordynator Obywatelskiej Rady Kultury w Bydgoszczy. Od 2012 Przewodniczący Rady do spraw Instytucji Artystycznych przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Laureat prestiżowych nagród i wyróżnień m.in. Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii Teatr (2012), Paszportu „Polityki", (2008). Kilkukrotnie nagrodzony za reżyserię swoich spektakli na festiwalach i w konkursach ministerialnych. Nagrodzony również medalem Casimirus Magnus, Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego (2014), Laurem im. Andrzeja Szwalbego (2009), otrzymał też nagrodę Feliks „Gazety Wyborczej” dla ludzi sukcesu (2008) oraz Nagrodę Marszałka Województwa Kujawsko – Pomorskiego (2008).

Reżyser kilkudziesięciu spektakli teatralnych które realizował między innymi w Teatrze im. Osterwy w Lublinie, Teatrze im. A. Mickiewicza w Częstochowie w Teatrze Polskim w Warszawie i Poznaniu, Teatrze im. Jarcza w Łodzi, Teatrze im. Horzycy w Toruniu i Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Często pracuje w Teatrze Polskiego Radia. Doceniany reżyser słuchowisk radiowych (między innymi na VII i XIII Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej Dwa Teatry Sopot, Paweł Łysak, zwyciężył w kategorii reżyseria, w 2011 roku został laureatem Grand Prix tego Festiwalu za słuchowisko Somosierra).

Piotr Zychowicz jest publicystą historycznym. Zajmuje się głównie II wojną światową, zbrodniami bolszewizmu i geopolityką europejską XX wieku. W swoich koncepcjach nawiązuje do idei Józefa Mackiewicza, Władysława Studnickiego, Stanisława Cata-Mackiewicza oraz Adolfa Bocheńskiego. Znany z antykomunistycznych i antyendeckich poglądów. Jest zwolennikiem wielonarodowej Rzeczypospolitej. Opowiada się za prowadzeniem Realpolitik. Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Jest redaktorem naczelnym miesięcznika „Historia Do Rzeczy” i zastępcą redaktora naczelnego tygodnika „Do Rzeczy”.  Jest jednym z inicjatorów akcji „przeciwko polskim obozom“ zorganizowanej w 2005 roku przez dziennik „Rzeczpospolita”. Napisał książki: „Pakt Ribbentrop-Beck” i „Obłęd ‘44”.